Ξεκινώντας την εκδρομή…

Αποφασίσαμε να διαθέσουμε τέσσερις μέρες προκειμένου να επισκεφτούμε, με χαλαρό ρυθμό, την περιοχή που βρίσκεται μεταξύ της λίμνης του Λάδωνα και της πόλης των Καλαβρύτων. Ξεκινήσαμε την εκδρομή μας Παρασκευή βράδυ και μέσω της Εθνικής οδού Κορίνθου – Τριπόλεως φτάσαμε κοντά στο χωριό Πεύκο Αχαΐας, όπου βρισκόταν και το δωμάτιο που είχαμε νοικιάσει. Λόγω του ταξιδιού και του προχωρημένου της ώρας, αποφασίσαμε να φάμε στο ταβερνάκι που βρισκόταν δίπλα στον ξενώνα και να χαλαρώσουμε προκειμένου να είμαστε «φρέσκοι» για την αυριανή μας περιήγηση.

Το σπήλαιο των λιμνών και ο καφές στο σαλέ του Χιονοδρομικού…

Το Σάββατο επισκεφτήκαμε αρχικά το «Σπήλαιο των Λιμνών», το οποίο βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό Καστριά. Η ξενάγηση ήταν πραγματικά υπέροχη ενώ ωραία είναι και η διαμόρφωση του χώρου έξω από αυτό. Μοναδικό πράγμα που μας έκανε κακή εντύπωση ήταν η απαγόρευση των φωτογραφιών στο εσωτερικό του σπηλαίου, τη στιγμή που στα περισσότερα σπήλαια της Ελλάδος η φωτογράφηση αλλά και η βιντεοσκόπηση επιτρέπεται κανονικά. Στη συνέχεια αποφασίσαμε να απολαύσουμε τον πρωινό καφέ μας στο σαλέ του χιονοδρομικού κέντρου των Καλαβρύτων όπου το χιόνι, μπορεί να μην ήταν αρκετό για σκι, αλλά δημιουργούσε ένα υπέροχο λευκό τοπίο. Μετά τον καφέ κατηφορίσαμε προς την πόλη των Καλαβρύτων έτσι ώστε να απολαύσουμε το μεσημεριανό μας φαγητό και τον απογευματινό μας περίπατο. Επιστρέψαμε στο δωμάτιο νωρίς το βράδυ χωρίς να κάνουμε ενδιάμεση στάση, καθώς το σκοτάδι δεν μας επέτρεπε να εξερευνήσουμε περισσότερα μέρη…

Η Κυριακάτικη βόλτα στον Λάδωνα και στο Πλανητέρο…

Το πρωί της Κυριακής αφήσαμε για λίγο τον νομό Αχαΐας και περάσαμε σ’ αυτόν της Αρκαδίας έτσι ώστε να επισκεφτούμε τη λίμνη του Λάδωνα. Παρόλο που την περίοδο εκείνη υπήρχαν αρκετές χιονοπτώσεις και βροχοπτώσεις, η στάθμη των νερών της λίμνης ήταν σε φανερά χαμηλά επίπεδα. Αυτό δεν μας εμπόδισε πάντως να τραβήξουμε μερικές φωτογραφίες και να παραμείνουμε για λίγη ώρα στο συγκεκριμένο σημείο. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε το ιχθυοτροφείο που βρίσκεται λίγο πριν από το χωριό Πλανητέρο. Ο ιδιοκτήτης του ιχθυοτροφείου έχει κάνει πραγματικά καλή δουλειά, δημιουργώντας έναν πολύ ωραίο χώρο μέσα στον οποίο, πέρα από πέστροφες, υπάρχουν οξύρυγχοι και αρκετές πάπιες! Στο συγκεκριμένο ιχθυοτροφείο απολαύσαμε ένα πεντανόστιμο και φτηνό φαγητό. Γυρνώντας προς το Πεύκο σταματήσαμε λιγάκι στην Κλειτορία προκειμένου να πιούμε ένα καφεδάκι στην πλατεία του χωριού και να προμηθευτούμε τα απαραίτητα για το δωμάτιο αλλά και το αυριανό ταξίδι της επιστροφής.

Το μνημείο των Καλαβρύτων, η Ζαχλωρού και το ταξίδι της επιστροφής.

Την τελευταία μέρα της εκδρομής μας, αποφασίσαμε να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα τα Καλάβρυτα. Έτσι επισκεφτήκαμε αρχικά το μνημείο που βρίσκεται ακριβώς πάνω από την πόλη και είναι αφιερωμένο στον αντρικό πληθυσμό των Καλαβρύτων που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 13-12-1943. Η θέα από τον συγκεκριμένο χώρο, ο οποίος είναι αρκετά προσεγμένος και καθαρός, είναι αρκετά όμορφη καθώς από το συγκεκριμένο σημείο είχαμε μια πολύ ωραία οπτική γωνία της πόλης των Καλαβρύτων. Στη συνέχεια περπατήσαμε στο κέντρο της πόλης και επιλέξαμε για το μεσημεριανό μας φαγητό ένα από τα μαγαζιά που βρίσκονται πάνω στον κεντρικό πεζόδρομο. Αναχωρώντας από τα Καλάβρυτα κάναμε μια στάση και στην πανέμορφη Ζαχλωρού. Αν και χειμώνας, η φύση στη Ζαχλωρού πραγματικά έδινε ρεσιτάλ, αναγκάζοντάς μας να ανανεώσουμε το ραντεβού μας με το συγκεκριμένο χωριό για κάποιο ανοιξιάτικο σαββατοκύριακο.

Συμπερασματικά, η περιοχή από τα Καλάβρυτα μέχρι τη λίμνη του Λάδωνα, αξίζει πραγματικά να την επισκεφτείτε, καθώς δεν έχει να ζηλέψει και πολλά από τις περιοχές τις Ελλάδας που διαφημίζονται κατά κόρον και έχουν μετατραπεί από γραφικούς προορισμούς σε καλοστημένα τουριστικά σκηνικά.